วันจันทร์, เมษายน 21, 2008

68 | ผมเป็นชาวโลก

อ่านจบแล้ว รู้สึกว่า ...

สิ่งสำคัญไม่ได้อยู่ที่ความแตกต่างหรือความเหมือน ของภาษาอังคาร, ภาษาศุกร์

ความอดทนและความเข้าใจต่างหาก
ที่เป็นสิ่งสำคัญอย่างแท้จริง

ในวันที่หมดช่วงโปรโมชั่น

...

67 | อโรคยา ปรมาลาภา

"ความไม่มีโรคเป็นลาภอันประเสริฐ"


สองอาทิตย์ก่อน หมอวินิจฉัยว่าผมเป็นโรค
"หมอนรองกระดูกสันหลังเสื่อม - กดทับเส้นประสาท" ครับ

...

ตามที่เคยพูดไว้ ถึงอาการปวดหลังร้าวลงขาเมื่อไม่นานมานี้
ผมก็มีโอกาศเดินทางไปหาหมอที่เก่งด้านกระดูกและระบบประสาท
ที่คลีนิกจังหวัดสระบุรี
แล้วก็บิงโก้!!
ผมเป็นโรคบ้านี่ี้จริงๆ

อาการโดยรวมของผมคือเมื่อยืน จะปวดและชาลงไปที่ขาข้างซ้าย
เมื่อเดินอาการชาจะค่อยๆ มากขึ้นพร้อมกับขาจะเริ่มอ่อนแรง
เมื่อเดินได้ระยะประมานสองป้ายรถเมล์ก็จะชาจนทนไม่ไหว
ต้องนั่งพัก

แนวการรักษาของโรคนี้มีสองทาง คือการผ่าตัด
กับการรักษาโดยการกินยาร่วมกับการทำกายภาพบำบัด
ผมใช้วิธีกินยาร่วมกับการทำกายภาพบำบัดเพราะผมยังอายุไม่มาก
ยังมีโอกาศหายขาดหากดูแลตัวเองดีๆ

หมอเรียกทุกคนในบ้านเข้าไปช่วยกันจำท่ากายภาพบำบัด
ที่ผมจะต้องทำเป็นประจำต่อจากนี้
ซึ่งมีทั้งท่ากายภาพบำบัดหลังตื่นนอน ท่ากายภาพบำบัดก่อนเข้านอน
และท่าที่ต้องลุกขึ้นมาทำ เมื่อต้องนั่งเก้าอี้นานๆ
(ท่าที่คนเราินั่งเก้าอี้ จะมีแรงกดดัดที่หมอนรองกระดูกมากพอๆ กับตอนที่ยืนอยู่เลยทีเดียว)
แ้ล้วพวกท่าทางการปฏิบัติำกิจประจำวันของผม ก็ต้องมีการปรับเปลี่ยน
จากนี้ต้อง นั่งเก้าอี้ที่มีพนักพิงและต้องนั่งพิงพนักเสมอ
ไม่ลุกจากที่นอนแบบเดียวกับตอนทำ sit up ให้หันตะแคงแล้วใช้แขนยันตัวขึ้นมา
ย่อตัวลงก่อนจะยกของจากพื้น ไม่เล่นกีฬาที่มีการกระแทก
กีฬาที่ควรเล่นมากที่สุดคือว่ายน้ำ เพราะเป็นการออกกำลังกายที่มีผลกระทบกับข้อต่อน้อยที่สุด

โรคนี้ใช้เวลารักษานาน เพราะในระหว่างอาการปวด อาการชา และอาการอ่อนแรง
อาการปวดจะรักษาหายเร็วที่สุด ส่วนอาการชาจะหายช้ากว่ามาก
และอาการอ่อนแรงจะหายช้าที่สุด เพราะเส้นประสาทจะฟื้นจากอาการอ่อนแรงได้ยากและใช้เวลา
เมื่อทำใจแล้วว่าต้องอยู่ร่วมกับมันไปอีกนาน
ผมก็ไปเสาะแสวงหาความรู้ เพื่อให้รู้เรื่องราวเกี่ยวกับมันมากขึ้น

หลังจากเดินปวดหลังอยู่ในงานหนังสือสักพัก ก็โชคดีเจอหนังสือเล่มนี้...
รายละเอียดในหนังสือก็คล้ายๆกับที่ผมอ่านมาในเว็บ
แต่จะมีความน่าเชื่อถือกว่าเพราะหมอเขียน
อ่านไปๆ เริ่มรู้สึกว่าในความซวยยังมีความโชคดี

โชคดีที่ผมเลือกไปหาหมอ ไม่ยอมทนเก็บอาการเจ็บไว้

เพราะหากผมไปหาหมอช้ากว่านี้ แล้วอาการหนักถึงขั้นต้องผ่าตัด
ก็มีข่าวดีว่า
จากการสำรวจมีคนจำนวนกว่า 70% ที่แม้จะได้รับการผ่าตัดแล้วก็ยังคงรู้สึกว่าขายังชาอยู่ จ่ะ

ทุกวันผมต้องกินยามื้อละ...
แต่ละเม็ดก็ไม่ใช่เล็กๆเลย
เคยได้ยินว่า ยารักษาโรคไขข้อจะกัดกระเพาะอย่างรุนแรง
บางคนกินยาประเภทนี้ไม่ถูกต้องถึงกับเป็นโรคกระเพาะเลยก็มี
ยาจึงต้องกินหลังอาหารทันที
และกินพร้อมยาอื่นๆที่ช่วยลดผลกระทบต่อกระเพาะอาหาร
ยาที่ต้องกินจึงมีแค่ที่เห็น (แค่ - -")

...


ความไม่มีโรคเป็นลาภอันประเสริฐ

เนาะ

วันศุกร์, เมษายน 04, 2008

66 | Summer Parade


ซัมเมอร์นี้ได้รับพลังมากมาย

ที่ทำงานชิวดี ชิวมากเลยล่ะ มีอะไรถามได้หมด
เค้าเปิดไส้เปิดพุงเซเว่นให้เราล้วงควัก ตามใจชอบเลยล่ะ
ได้รู้ว่าคนไทยขี้เมาขนาดไหน ขนาดกำหนดเวลาห้ามขายแล้ว
ยอดขายเหล้ายังมาเป็นอันดับหนึ่ง ค้นหารายการอะไรไม่เจอ
ลองค้นเครื่องดื่มแอลกอฮอร์ดู เจอตลอด

น่าสังเกตุว่า ที่ทำงานที่เห็นมีแต่คนหนุ่มสาวทั้งนั้น แก่ที่สุดไม่น่าเกิน 40
หมายความว่าอาชีพในสายงานนี้ จะยังรับคนเพิ่มได้ไม่จำกัดอีกรึเปล่า
เพราะถ้าไม่มีการปลดเกษียนของคนใน คนนอกที่อยากเข้าก็ต้องรอไปก่อน
อายุงานของ developer ก็ไม่น่ามาก
จะให้คนแก่ๆมานั่งไล่โค้ดทั้งวันก็คงไม่ไหว
เส้นทางข้างหน้าคงไม่ง่ายนัก
ถ้าเอาแต่อยู่เฉยๆนะ...


ไปเดินงานหนังสือมาไม่รู้กี่รอบ จำไม่ได้
เพราะบ้านอยู่ไกลศูนย์สิริกิจมาก อยู่หางออกไปตั้ง 300 เมตรแน่ะ
หนนี้ก็เลยถลุงเงินหมดไปหลายบาทอยู่

ปีนี้เลิกซื้อของวินทร์แล้ว เพราะเริ่มอิ่มตัวกับหนังสือแนวนี้
a day ก็เช่นกัน ซื้อแค่ โลกจิต เล่มเดียว (ซื้อรอบสอง อิอิ)
ส่วนหนังสือที่เราหมดเงินไปหนักสุดคือ หนังสือคอมฯ
รองลงมาคือ เก็บตกการ์ตูนต่างๆ ให้ครบ
รองมาอีกคือ หนังสือที่เดินผ่านแล้วสะดุดตา (ปีที่ผ่านๆ มาไม่สนใจจะมอง)

ทั้งสิ้นหมดไปเกิน 2000 ง่ะ

แต่ไม่รู้สึกเสียดายเงิน เลยสักนึ้ด...


วันสงกรานใกล้เข้ามาแล้ว
ขอให้เพื่อนๆมีความสุขกันถ้วนทั่ว
นึกฝันสิ่งใดขอให้ (ลงมือทำ แล้วก็) สำเร็จสมดังปรารถนา
รักพ่อ รักแม่ รักแฟน รักคนในครอบครัวให้มากๆ
แล้วพยายามเผื่อแผ่ความรักความปราถนาดี ให้กับคนอื่นรอบๆตัวด้วย
สุดท้าย หากได้งานทำ มีเงินใช้แล้ว อย่าลืมมาแบ่งปันกันด้วย (เกี่ยวไร)

สุขสันวันปีใหม่ไทยค้าบบ...