วันอาทิตย์, กรกฎาคม 27, 2008

82 | Be with you อีกครา

เมื่อเช้าช่องเจ็ดเอาหนังเรื่อง Be with you มาฉายอีกแล้ว
แม่ว่าหนังเรื่องนี้มันฉายเป็นรอบที่ 8 แล้ว นี่แกยังอยากดูอยู่อีกเราะ
แต่กระนั้นผมก็ไม่สนใจ ทิ้งงาน ทิ้งpaper มานั่งดูติดขอบจอ
ซึมซับอารมณ์เต็มปรี่
เรื่องนี้จะดูสักกี่รอบผมก็ยังนั่งยิ้มได้ ประทับใจ

ทาคุซัง น่ะมันตัวผมชัดๆ
เชื่อฝังหัวว่าตัวเราไม่สามารถทำให้ใครมึความสุขได้
มีคนอื่นที่เก่งกว่า ดีกว่า สามารถทำให้เธอมีความสุขได้มากกว่า ...

มิโอะซัง ประทับใจ 6 สัปดาห์ที่ ทาคุ และ ยูจิ ตอบแทน
ทาคุซัง และ ยูจิคุง ประทับใจ 6 ปีที่ มิโอะ ตอบแทน
สองฝ่ายรู้สึกขอบคุณและต่างตอบแทนความรักให้กันไม่จบสิ้น เป็นวงจร
นี่รึเปล่าที่เรียกว่า รักแท้
มีให้ มีรับ

ประทับใจอ่า
ชอบอ่า

ถ้าใช่มันก็ใช่ ถ้าไม่ใช่มันก็ไม่ใช่ ...
ยังไม่เคยก้าวข้ามเส้นนั้นไปเลยสักครั้ง อยากข้ามไป ๆ ...
หวังว่าผมคงยังไม่เดี้ยงไปก่อนนะ

วันศุกร์, กรกฎาคม 11, 2008

81 | สับสน

ทำไมวันนี้รู้สึกสับสน ...

ทำไมทำอะไรก็รู้สึกว่ามันไม่ถูกต้อง ...

งงกับตัวเอง ...

อยากทำตามหัวใจเรียกร้อง แต่กลับฟังไม่ออกว่าหัวใจเรียกร้องอะไร ...

วันพุธ, กรกฎาคม 09, 2008

80 | บ้าเกม



ดูจบถึงรู้ว่าเป็นโฆษณา ... ฮาดี

ผมเคยเล่น GTA แค่ภาคที่อยู่ใน PS1 ภาคเดียว ภาคอื่นๆไม่เคยแตะ
ผมรู้จักเกมนี้แค่ผิวเผิน พอได้ลองเล่นแล้วก็รู้สึกเพลินดีแต่ไม่ได้ชอบมาก ก็เล่นขำๆ

หลักการของเกมนี้คือ ให้อิสระ
ให้โอกาศเรา ทำ ในสิ่งที่สุภาพชนไม่สามารถทำในชีวิตจริง เช่น
เดินบนถนนแล้วเตะถังขยะล้ม (ยกตัวอย่างหน่อมแน้มมาก)
หรือ อะไร อะไร อะไร ที่มันเลวร้าย เท่าที่มนุษย์คนหนึ่งจะกระทำได้
(ผมว่าคุณๆ คิดออก ว่าอะไร)

แล้วใครๆ (ใคร ?) ต่างบอกว่าเกมนี้เลว คนชอบเกมนี้เป็นคนหัวรุนแรง ระวังมันจะฆ่าคุณ ...

ผมว่าตลกน่ะ
เข้าใจว่าคนปกติถึงจะชอบเล่นเกมนี้ ก็น่าจะแยกแยะได้ว่ามันเป็นแค่เกม
หรือคนที่แยกแยะไม่ได้ถึงแม้เค้าจะไม่ได้เล่นเกมนี้ เสียงในหัวเค้าก็คงบอกให้เค้าไปฆ่าคนอยู่ดี

แล้ว เกม เกี่ยวอะไร ?

คือมันอาจจะเกี่ยวก็ได้ แต่อย่าเพิ่งด่วนสรุปแล้วก็อย่าเหมาจะได้ไหม
ผมเห็นหลายครั้ง สังคมไทยนั้นชอบหาแพะรับบาปและด่วนสรุป เพื่อจะได้ไม่ต้องพูดถึงมันให้มากความ
อะไรๆ ก็โยนให้ยาเสพติด โยนให้เกม โยนให้ความโง่ ฯลฯ
โดยไม่ดูพื้นฐานครอบครัวคนไทย สถาพสังคมโดยรวม การอบรมเลี้ยงดู อาการทางจิตเฉพาะบุคคล ฯลฯ

ผมชอบเล่นเกม ผมเล่นเกมตั้งแต่ยังพูดไม่เป็น (อันนี้จริง แม่เห็นมากับตา)
ผมเกิดมาช่วงที่พ่อทดลองทำกิจการร้านเกม อันเป็นสาเหตุให้ผมติดเกมไปพักหนึ่ง
ซึ่งพอขึ้นชั้น ม.ปลายก็หายเพราะถูกกดดันให้เรียนเก่ง แต่อาการชอบเกมนี่มันฝังติดแน่นในตัวผมไปแล้ว
พอเข้ามหาวิทยาลัยเลยเืลือกเรียน ComSci Chula (หลายคนเข้าภาคนี้เพราะสาเหตุเดียวกับผม เชื่อสิ)
ทุกวันนี้ถึงจะทำอะไรที่ดูมีสาระมากขึ้น แต่ก็ยังคงไม่ทิ้ง เกม (ทุก 10 ชม. เป็นต้องกด Travian)
ใครๆ ก็บอกว่าผมชอบเล่นเกม ?!?!?!

เอ้า ถ้าจะให้มองด้านแย่ๆ ของเกมกันหน่อย
จะบอกได้ว่า เกมทำลายเวลา อันนี้แน่นอน
เกมทำให้การเรียนตกลง อันนี้น่าจะจริงสำหรับคนไม่แบ่งเวลา
เกมทำลายสมอง อันนี้คงต้องถามคุณหนูดี
เกมทำให้ชีวิตล้มเหลว อันนี้ไม่รู้แฮะ เพราะเกมที่เล่นแล้วสนุก มันกำเนิดมาได้แค่ไม่กี่ปี คนเล่นยังไม่โต
เกมทำลายครอบครัว อันนี้จริงบ้าง คนเอาแต่เล่นเกม หมกตัวอยู่แต่กับเกม ออกมาสู่โลกความจริงไม่ได้ มีออกถมเถ

แต่หากจะมองด้านดีๆ ของเกม
การเล่นเกมอาจทำให้เราพิมพ์ไวขึ้น ก็ได้นะ
หรืออาจทำให้เราพิมพ์ตัวเลขได้เร็วขึ้น ก็ได้นะ
หรืออาจทำให้เราร่างกายแข็งแรง ก็ได้นะ

แล้วที่สำคัญ เกมบำบัดความเครียดให้เรา ได้นะ ...

ผมรักเกม นะ.

วันศุกร์, กรกฎาคม 04, 2008

79 | Are You Game ?



"Jumanji, A game for those who seek to find the way to leave their world behind."

ย้อนไปในปี 1969 อลัน เด็กป.6 โรงเรียนหนึ่ง พบเกมประหลาดที่มีเสียงกลอง
ซึ่งมีเพียงเขากับ ซาร่า เท่านั้นที่ได้ยิน
และในคืนนั้นเอง ทั้งสองได้เล่นเกมกระดานเกมหนึ่งอันมีชื่อว่า Jumanji
อลัน ถูกเกมดูดเข้าไปในป่าจูแมนจี้
ซาร่า ถูกค้างคาวไล่ตาม วิ่งหนีเหมือนคนบ้าไปบนท้องถนน
ไม่มีใครเชื่อซาร่าว่าเกิดอะไรขึ้น พ่อของอลันทุ่มเททุกอย่างในชีวิตเพื่อตามหาลูกชาย
เพราะเชื่อว่าลูกชายน้อยใจตนและหนีออกจากบ้าน
ครอบครัวของอลันล้มละลาย
ซาร่ากลายเป็นคนเพ้อเจ้อในสายตาผู้คน

ผ่านไป 26 ปี วันหนึ่งในปี 1995 จูดี้ และ ปีเตอร์ สองพี่น้องที่พ่อและแม่เสียชีวิตตั้งแต่เด็ก
ย้ายเข้ามาอยู่ในบ้านของอลัน ซึ่งรกร้างมานาน
แล้วเด็กทั้งสองก็ได้ยินเสียงกลอง ...

จูดี้ และ ปีเตอร์ เริ่มเล่นเกมนี้อีกครั้ง
และอยากเล่นเกมนี้ต่อให้จบ ...

...

นานมาแล้ว ผมกลับบ้านไปเจอม้วนวีดีโอเรื่อง Jumanji
ปะปนอยู่ในกองข้าวของที่แม่ขนออกมาทำความสะอาด
สมัยก่อนบ้านผมชอบดูหนัง เราเช่าหนังจากร้านเช่าซึ่งอยู่ติดกับบ้านเรา ในรูปแบบวีดีโอ
เรื่องไหนที่ใครในบ้านชอบเป็นพิเศษ พ่อก็จะขอให้ร้านเค้าอัดวีดีโอให้
เรื่อง Jumanji ก็เป็นหนึ่งในนั้น
เรื่องนี้พ่อกับแม่ชอบดู แต่ผมไม่ค่อยชอบเท่าไหร่ ผมว่ามันน่ากลัว

เมื่อผมโตขึ้น ผมไม่อยากจะให้เรื่องราวดีๆ โดนปลวกทำลาย
ผมจึงตั้งใจตามล่า .. ตามหาวิธีทำให้วีดีโอเหล่านั้นมาอยู่ในรูปแบบอื่นที่คงทนกว่า

DVD จูแมนจี้แผ่นนี้ผมซื้อจากมาบุญครอง ซื้อมาตั้งนานแล้วแต่ยังไม่มีโอกาศได้ดู
จนวันนี้ผมต้องนอนรักษาตัวอยู่บ้านเฉยๆ เลยได้โอกาศหยิบมาดูอีกครั้ง ...

ดูแล้วรู้สึกชอบครับ ชอบมากกว่าหนังที่ผมไปดูในโรงเร็วๆนี้หลายเรื่อง
ที่ CG ดูดี แต่เนื้อเรื่องไม่มีอะไรเช่น The Incredible Hulk
หนังเรื่องนี้ทำให้ผมตื่นเต้นและลุ้นได้ตลอดเรื่อง
ยิ่งตอน อลัน กล่าวถ้อยคำแห่งชัยชนะนี่ทำให้ผมขนลุกและก็สะใจมาก

กติกาของเกม Jumanji คือ
เมื่อทอยเต๋าได้แต้มเหมือนกันจะได้ทอยเต๋าอีกครั้ง
ห้ามหยุดเล่นจนกว่าจะจบเกม
เมื่อเกมจบ ทุกสิ่งทุกอย่างที่เกิดขึ้นจากเกมนี้จะหายไป

สิ่งที่เกิดออกมาจากเกมมีตั้งแต่ ยุงตัวเท่ากำปั้น ฝูงช้าง ม้า แรด (แถวๆนี้ก็มี 555)
นายพรานมีปืนขี้หงุดหงิด ต้นไม้ยักษ์กินบ้านกินรถ ดอกไม้พิษ น้ำท่วม ฝูงจระเข้
แผ่นดินแยก ฯลฯ ...

อยากดูเดินมาบอก หนังสนุกครับ อยากให้หลายคนได้ดู


และจากวิชา life reflect film :-)

ผมคิดว่า เกมนี้มันคล้ายๆ เกมที่ทุคคนกำลังเล่นอยู่

เราเริ่มเล่นไปแล้ว
เราต้องพบเจอกับ อะไร อะไร อะไร และ อะไร
ไม่ว่าเราจะพบเจอกับอะไร อย่าเลิกเล่น
เพราะมันไม่มีอะไรน่ากลัวอย่างแท้จริง
และเมื่อเกมจบ ทุกสิ่งทุกอย่างจะหายไป
เหลือไว้แต่ความทรงจำ

ของคนที่อยู่ข้างหลัง

...

ได้ยินเสียงกลองรึเปล่า ?