วันเสาร์, มิถุนายน 06, 2009

ชีวิตเดิม

สวัสดีทุกท่าน รวมทั้งตัวผมเอง

ชีวิตเวลานี้ก็สุขสบายดี ได้งาน มีเงินใช้ มีเพื่อนร่วมงานที่ดี(มาก) เพราะมันทั้งหลายเป็นเพื่อนเก่าในมหาลัย ซึ่งเรียนด้วยกันมาสี่ปี ไปค่ายด้วยกันนับครั้งไม่ถ้วน

ผมอยู่ที่นี่ด้วยเหตุผลง่ายๆ แต่หากจะออกคงต้องหาเหตุผลมากหน่อย

คำถามทั้งหลายที่ผมถามๆตัวเองไว้ยังไงก็ยังหาคำตอบไม่ได้ แต่ตอนนี้ไม่มีเวลาสำหรับคิดถึงคำถามเหล่านั้นแล้ว เวลาหมดไปกับการพัฒนาตัวเอง

อยู่ข้างนอกนี่เห็นคนหลายแบบมาก มากว่าตอนอยู่มหาลัย
ได้รู้อีกอย่างว่าทุกการกระทำของทุกคนล้วนมีที่มา เราสามารถทำความเข้าใจได้ เว้นก็แต่การกระทำของคนบ้า กับคนฉลาดมากๆ ที่ผมไม่ค่อยเข้าใจ (คนสองประเภทนี้คล้ายๆกันเนาะ)

ที่มีความสุขดีเพราะอีกเหตุผลนึง คือ ได้ช่วยครอบครัวทางบ้านซะที เงินทั้งหมดที่ผมได้รับผมยกให้ทางบ้าน ตัวผมขอแค่เงินรายสัปดาห์ให้พออยู่ได้ สักปีสองปี หนี้ที่ทำร้ายครอบครัวผมมาตลอดจะหมดไป เพราะรายได้ของที่บ้านมีแค่พอกินพอใช้พอชำระดอกเบี้ย แต่ไม่พอชำระหนี้ เงินส่วนนี้จะช่วยได้มาก พอไม่มีหนี้ความเครียดของคนในบ้านจะลดลง ความสุขของคนในบ้านจะได้มากขึ้น

สิ่งที่ทำอยู่ตอนนี้ทำให้รู้สึกเหนือยนะ แต่รู้สึกสนุกไม่รู้สึกท้อเลย เพราะเราเก่งขึ้นทุกวันจริงๆ ผมมองความประสบความสำเร็จของคนว่ามันต้องเป็นความสำเร็จที่เกิดจากการกระทำของตัวคนๆนั้น ไม่ใช่จากความสำเร็จของโคตรเหง้าเหล่าตระกูล เวลาใครได้รางวัลแห่งความสำเร็จ ผมรู้สึกยินดีด้วยมากๆ นั่นเป็นเครื่องยืนยันว่าความยุติธรรมมีจริง ความพยายามอย่างจริงจังได้รับการตอบสนองในทางที่ดี แต่ความสำเร็จที่ได้มาโดยไม่ซื่อตรงผมก็รับไม่ได้เหมือนกัน

ผมชอบการมีชีวิตอยู่ตอนนี้ของผมจัง เรายังหนุ่ม ยังมีช่องทางให้พัฒนาความรู้ความสามารถ มีแรงไปเที่ยวต่างจังหวัด มีแรงวิ่งเล่น มีแรงเล่นเกมข้ามคืน มีอนาคตที่ดี ถึงจะต้องออกจากงานตอนนี้ก็พอรู้แล้วว่าตลาดแรงงานในสาขานี้ต้องการคนแบบไหน ยังไงก็ไม่น่าตกงาน

ที่ยังขาดอยู่ก็คงเป็นคนที่คอยคุยด้วย คอยเป็นห่วงเป็นใย เอาใจใส่ ซึ่งตอนนี้ผมมีแม่อยู่ แต่ก็ปฏิบัติต่อท่านไม่ดีนัก บางทีทำอะไรลงไปแล้วต้องมานั่งเสียใจทีหลัง ต่อจากนี้ผมจะเปลี่ยนไปจะพยายาม สัญญาครับ

ก็จบ entry นี้แบบมีแต่อารมณ์ความรู้สึก ไม่มีเรื่องราวอะไรจับต้องได้ หึหึ มันก็แค่การเขียนโดยไม่สนใจว่าจะมีคนอ่านหรือไม่ เขียนด้วยความจริงใจ อาจไม่สนุกมาก แต่ผมจะเขียนแบบนี้แหละ จะกลับมาเขียนเรื่อยๆ เพราะเขียนแล้วรู้สึกดี

2 ความคิดเห็น:

nekrataal กล่าวว่า...

อย่าลืมทวงตัง กุอ่ะ 55 ไม่งั้นชิ่งนะเว่ย อิอิ

แล้วจริงๆ ไอที่แกบอกว่าอยากจะทำคืออะไรวะ

schumarn กล่าวว่า...

จริงๆแล้วกุโคดชอบการเขียนแบบนี้เลยว่ะ

มันจะทำให้เรารู้ว่าพอเวลาผ่านไป เมื่อก่อนเราเคยคิดยังไง มันเป็นการบันทึกหลักไมล์ในชีวิตที่ดีมากๆ